mijn verhaal
‘Mijn reis heeft me geleerd dat we als leiders een grotere impact kunnen hebben door onszelf te blijven, open te staan en gezond te blijven’
Mette Gonggrijp - Oprichter
Gedurende mijn meer dan twintigjarige loopbaan in de diplomatie, internationale samenwerking en leidinggevende functies is mijn interesse in menselijke ontwikkeling steeds verder gegroeid.
Ik merkte dat ik op zoek was naar inzicht in wat mensen drijft, hoe menselijke interacties tot stand komen en hoe vruchtbare relaties worden opgebouwd. Ik wilde begrijpen waarom bepaalde gemeenschappen en landen bloeien, terwijl andere het moeilijk hebben en vaak nauwelijks het hoofd boven water kunnen houden. Ik probeerde te doorgronden wat de oorzaak is van tegenslag en conflict, en hoe vertrouwen, rechtvaardigheid en vrede kunnen worden opgebouwd. Ik heb met eigen ogen gezien dat diepgaand begrip en ervaring mogelijkheden bieden voor blijvende verandering.
Van mijn eerste stage bij het Stockholm Peace Research Institute tot mijn meer recente bijdrage aan een informele vergadering van de VN-Veiligheidsraad over vrouwenrechten: mijn hart en mijn daden zijn altijd gericht geweest op het zetten van zinvolle stappen – zowel kleine als grote – op weg naar de verwezenlijking van de mensenrechten en de menselijke waardigheid van iedereen.
Ik ben ervan overtuigd dat we in de praktijk moeten brengen wat we bepleiten en waar we voor staan. Alleen door het goede voorbeeld te geven, kunnen we de verandering teweegbrengen waarnaar we streven, zowel binnen als buiten onze teams. Echt leiderschap ontstaat wanneer we leven en werken in overeenstemming met onze waarden, integriteit, energie, talenten en fysieke en mentale capaciteiten. Wanneer we ons als complete mens inzetten op het werk, met onze unieke persoonlijke geschiedenis, ervaringen en kwetsbaarheden, in plaats van die thuis te laten.
Door onze veeleisende werkomgevingen, waarin we onder hoge druk staan, negeren we meer dan ooit ongewild de menselijke kanten van onszelf en anderen.
Als leidinggevenden werken we hard en maken we lange dagen, slaan we pauzes over en offeren we sport en tijd met het gezin op om aan de eisen te voldoen. We merken dat we op de automatische piloot draaien. We hebben het gevoel dat we als een supermens moeten presteren. We beseffen dat we eerder overleven dan dat we tot bloei komen. We voelen ons vermoeid, hebben weinig energie en zitten onder tijdsdruk. We denken dat we meestal rationele beslissingen nemen, maar emoties en gevoelens spelen een grotere rol bij het nemen van beslissingen. We ervaren stress en gaan daar niet effectief mee om. Hadden we maar meer tijd; meer tijd voor ons team, de kinderen, vrienden en sport. En… nog wat meer tijd om te slapen.
Als ambitieuze, doelgerichte vrouwelijke leider heb ik deze weg bewandeld. Totdat mijn lichaam en geest op een dag gewoon op de rem trapten. Sindsdien ben ik op zoek naar een antwoord op de vraag wat er precies is gebeurd. Luisteren naar de verhalen die mijn hart, geest en lichaam me vertellen. Me realiseren wat mij heel en menselijk maakt. Leren hoe ik een eerdere complexe posttraumatische stressstoornis (C-PTSD) kan helen en overwinnen. Onderzoek doen naar wetenschappelijk bewijs over burn-out, geestelijke gezondheid, stressmanagement en veerkracht. Opnieuw leren leven en me levend voelen. Mijn innerlijke leiderschap trainen. Ontdekken wat voor mij het belangrijkst is. Ervaren dat mijn grootste kracht juist in mijn kwetsbaarheden ligt.
Ik heb mijn missie gevonden toen ik me realiseerde dat ons onderwijssysteem ons niet leert hoe we onszelf ten volle kunnen zijn. Hoe we een veerkrachtig omgaan met stress kunnen ontwikkelen. Hoe we ons volledig kunnen inzetten voor ons werk en tegelijkertijd een bevredigend leven kunnen leiden. Mijn persoonlijke reis heeft me geleerd dat dit mogelijk is, mits je over de juiste toewijding, begeleiding en kennis beschikt.
‘Onze inzet voor vrede moet beginnen in de persoonlijke levenssfeer van ieder van ons’
Dag Hammarskjöld – Voormalig secretaris-generaal van de Verenigde Naties